Geen categorie

Koffie en kolven

M’n eerste week werken. Op woensdag had ik m’n eerste dienst. Ik werk in de zorg en dat betekent vroeg beginnen. Om 7u begint m’n dienst en omdat ik het erg vroeg vind, voor zowel mezelf als de kinderen, hebben we de keuze gemaakt dat ik bij m’n ouders slaap bij een ochtenddienst.

Om 6u gaat mijn wekker. Wat was ik bang dat ik door m’n wekker heen zou slapen. Na zo’n lange tijd geen wekker meer te hebben gehoord en de kinderen later wakker worden dan 6u, was dit tijdstip voor mij niet meer vanzelfsprekend. Ook ben ik de geluiden van het huis van m’n ouders niet meer gewend. De hele nacht heb ik met een half oor open geslapen in de hoop geen kind of wekker te missmedela-breast-pumps-swing-front.jpg.2016-08-18-09-40-12en. De dag begon al goed.

Daar zat ik dan. Aan het ontbijt. Beide kinderen waren nog diep in slaap en ik kon de ochtend rustig beginnen. Ik had zelfs tijd over om, naast het eten van m’n boterham, te kolven. Het ritmische gezoem van het kolfapparaat zorgde er niet voor dat ik wakker werd. Een grote bak koffie moest hier verbetering in brengen.

De eerste dag zou ik samen werken met een collega. Ongebruikelijk, maar in dit geval erg fijn. Na zo’n lange tijd niet gewerkt te hebben wist ik niet meer wat er allemaal moest gebeuren. En precies doen zoals altijd is voor de clienten waar ik mee werk, erg belangrijk.

Voor m’n gevoel moest ik voor alles een keer extra lopen, omdat ik iets vergeten was. Eigenlijk niet anders dan thuis dus, maar in plaats van voor 2 kleintjes moet ik op m’n werk voor 8 grote zorgen. Heel wat extra loopjes zijn dat. Om 9u zat ik dan ook uitgeteld aan m’n volgende bak koffie.

2e ronde kolven. Op m’n werk heb ik een klein hoekje kunnen krijgen waar ik kan kolven. Je werkgeven hoort je het een en ander te bieden, maar dit blijkt op mijn werk lastig te zijn. Een andere ruimte in een ander gebouw geeft veel onrust voor de groep en dus niet wenselijk en op de groep is er niet echt een geschikte ruimte die voldoet aan alle eisen. Ik neem dus genoegen met een middenweg en heb nu een klein hoekje waar ik lekker kan zitten. Nou, lekker is relatief. Kolven is niet m’n favoriete bezigheid en ik vind het op het werk ook erg vervelend dat het steeds je werk onderbreekt.

Na zo’n lange tijd terug te zijn op de groep zijn er nog meerdere onderbrekingen. Iedereen wilt een foto zien van de kleine en wilt de verhalen horen hoe het was. Als ik m’n halve verhaal heb gedaan, komen de verhalen van de ander beven tafel. Vervolgens praten we nog even over hoe het de afgelopen tijd op de werkvloer is geweest en dan is het ronde 3.

3e ronde kolven. Even snel m’n berichtjes checken. Hoe is het met de kinderen. Red oma het met de kinders. Ooh jeetje, oma heeft ook de nichtjes die het halve huis afbreken. Gelukkig is het bijna tijd om weer naar huis te gaan.

Als ik bij m’n ouders de straat in rij zie ik 3 kindjes in de tuin spelen en oma probeert met 2 handen 3 kinderen in veiligheid te houden, terwijl ze met haar voet de buggy aan het wiegen is. Gelukkig, de baby slaapt. Voor de grote knul begint het allemaal te druk te worden en na kort bij te hebben gekletst ga ik op huis aan.

Thuis zet ik snel een pan op het vuur. We eten iets mega simpels, dus ik ben snel klaar. Tussen het koken door gaat de baby nog even aan de borst.

Gelukkig komt ook papa thuis op het moment dan we aan tafel gaan.

Eindelijk rust en vroeg naar bed. Morgen weer vroeg op voor nog een ochtenddienst, maar gelukkig is morgen papa thuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s