Geen categorie

Dierentuin

De avond ervoor had manlief al een balletje opgegooid. Hij wilde graag met de jongens naar de dierentuin. Ik zag het totaal niet zitten. Ik was moe, had het was koud en wilde niets liever dan de hele dag op de bank zitten en series kijken (yeah, like that’s ever gonna happen in the near future).

Zowaar had ik een goede nacht. De kleinste man doet er wat langer over om honger te krijgen en dus had ik 5 uur aan een stuk kunnen slapen.

De twijfel of we naar de dierentuin zouden gaan sloeg toe, maar omdat ik buiten de regen hoorde druppen en grote broer ook een aantal keer erna naast ons bed stond, dacht ik er niet verder over na.

Om half 9 ging de kinderwekker weer. Half 9 wakker worden? Wat is dat?

Herboren stond ik op en met deze frisse blik zag ik de dierentuin wel zitten. Iedereen in bad, ontbijten, snel de tas inpakken en eindelijk waren we om 11 uur op weg naar Blijdorp.

dierentuin3

Omdat het de hele dag zou regenen, maar we net op een droog moment zaten besloten we eerst door het park te lopen voor we naar het oceanium zouden gaan. Dit leek me ook strategisch, omdat in het oceanium grote broer wat makkelijker rond kan lopen.

We begonnen bij de leeuwen. Grote broer zag niets vanuit de wagen dus tilde we hem op, wetende dat we hem nooit meer de wandelwagen in zouden krijgen. Verder het park door lopen zou een uitdaging zijn voor ons. Bij elk trapje wilde hij naar boven en elke plas wilde hij in.

Bij de roofvogels had meneer meer oog voor een duif die op het hek zat, dan voor de roofvogels die net een maaltje aan het verorberen waren. Ook de apen waren minder interessant dan de kinderen die ernaar aan het kijken waren. Gelukkig waren de giraffen een succes. Hij was vol trots aan een onbekende vrouw aan het vertellen dat het giraffen zijn. Jaja, spontaan kon meneer opeens een vorm van giraf zeggen.

dierentuin2

Meneer begon al moe te worden en dus gingen we richting de uitgang. Nog steeds moest elk trapje genomen worden en elke plas in gestampt worden. Oeps, bij een van de plassen was het glad en daar ging hij. Heel zijn broek nat en helemaal onder de modder. “Doekie”, zei hij nog, maar dat zou niet voldoende zijn.

Uitendelijk kwamen we, met een droge broek, aan bij het oceanium. Grote broer, maar ook de kleine jongen waren diep onder de indruk van de vissen die voorbij zwommen.

En dan eindelijk was het tijd om naar huis te gaan. Alle mannen zaten moe en hongerig in de auto. Snel wat boterhammen naar binnen werken en thuis gelijk naar bed. Zo had mama in de middag nog een uurtje voor zichzelf om in haar eentje naar de winkels te gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s