mama

Borstvoeding. Ik geef het op

Als ik dit schrijf zit ik met kleine oogjes achter m’n computer. Na een nacht weer vechten met die kleine jongen om hem in de nacht de borst te geven, heb ik in de ochtend besloten dat we er klaar mee zijn. Ergens voelt het als falen, maar eigenlijk heeft de kleine een tijdje terug al besloten dat hij geen borstvoeding meer wilt.

Beide kinderen wilde ik een half jaar borstvoeding geven. Bij de oudste is dat op een week na gelukt. De laatste week was ik ziek en had ik gewoon niet voldoende meer. Nu zit de jongste ook in de 5e maand, maar eigenlijk heb ik al langer het idee dat ik ermee moet stoppen. Omdat ik toch zo graag de 6 maanden vol wilde maken ben ik doorgegaan.

Met 4 maanden werd het voeden lastiger. Na een dagje oppas, waar hij afgekolfde melk uit een fles dronk, was hij zo gewend aan de fles dat hij de borst met moeite accepteerde. Logisch, want een fles is veel makkelijker. Met meerder nip-lashes kreeg ik er voldoende in om hem 2,5u een vol gevoel te geven. Soms moest ik hem hiervoor wel in de houtgreep houden, want om je heen kijken is veel interessanter. Mijn frustratie groeide, maar ik moest en zou die 6 maanden volmaken.

De nachten
In de nacht ging het redelijk. Hij is altijd al vroeg geweest met inslapen, maar daar tegenover stond dat hij vroeg wakker was in de ochtend. Na de eerste nachtvoeding om 1u sliep hij nog wel door, maar zijn 2e nachtvoeding, rond 4u, was in zijn geval een ochtendvoeding. Meneer was wakker en ik moest hem vanaf die tijd bezig houden.
De fles van 10u zorgde ervoor dat hij voor zijn eerste voeding om 3u kwam. Ik heb een poging om hem om 10u de borst te geven snel laten vieren. Een paar sabbels om vervolgens helemaal van slag te zijn en ik hem hierna iedere 2 uur kon verwachten.

Iedere 2,5 uur
Ook het iedere 2,5u voeden was voor mij erg zwaar. Ik had er af en toe helemaal de balen in als ik hem weer moest voeden. Ik vond het vervelend dat ik weer op de bank zat om hem te voeden, terwijl ik zoveel wilde doen. Ook in de middag koos ik regelmatig voor een fles. Met een fles wist ik zeker dat ik hem voldoende melk gaf en hij een tijdje zoet was.

fles
Gefrusteerd geef ik hem soms toch een extra flesje

Kunstvoeding
Met al die flesjes was ik snel door m’n voorraad gekolfde borstvoeding heen. Bijkolven lukte mij niet meer. Ik had er weinig tijd voor, maar voornamelijk totaal geen zin in. Toen m’n borstvoeding begon met teruglopen had ik nog de beste voornemens om het bijkolven me gemakkelijk te maken, maar de gebroken nachten, vermoeiende dagen, onregelmatige diensten en het zonnetje dat weer begon te schijnen zorgde ervoor dat ik het begon te haten om met zo’n toeter in m’n shirtje te zitten.
De kunstvoeding werd aangeschaft en doordat dat zwaarder verteerbaar is, is een baby hier langer zoet mee. Opeens waren er momenten dat er 4u tussen een voeding zat. Wat een luxe. De middagfles werd op deze manier een feit.

Al met al werden er steeds meer voedingen overgeslagen, met als gevolg dat mijn productie terugliep. Waar ik altijd 1 borst gaf om te voeden, moest ik nu beide kanten geven om hem een volledige maaltijd te geven. Al snel bleek echter dat dit niet voldoende was. Zelfs een heel schema en extra opletten met mijn voedingstijden en kolftijden gaven niet voldoende stimulatie om de boel op gang te houden. Een verkoudheid van het hele gezin zorgde voor nog meer onrust.

 

En toen was het op
Afgelopen dagen was het steeds vechten tijdens het voeden. Er kwamen frustratiehuiltjes van die jongen, omdat hij er niet voldoende uit kreeg, waarna ik hetzelfde soort geluid liet horen. De nachten waren vreselijk. Vanaf 3u was ik weer in de weer met voeden. Steeds weer omdraaien en weer in slaap vallen (wij deden aan breastsleeping). En meneer maar proberen te drinken. Ieder half uur maakte hij me wakker dat we moesten draaien, omdat hij er niet genoeg uit kreeg voor een volledige voeding.

Nu ik heb besloten om te stoppen met borstvoeding valt er een last van m’n schouders. Alsof ik weer adem kan halen. Ik hoef niet te rekenen wanneer ik voor het laatst heb gevoed of gekolfd, ik weet dat ik langere tijd tussen de voedingen van die jongen kan verwachten en, wat misschien nog de meeste ontlasting is, manlief kan een voeding overdag en ’s nachts overnemen. Komende nacht geniet ik van een doorslaapmoment als hij de eerste voeding op zich neemt. Het is even slikken, want ik moet een fase achter me laten. Het is even balen dat ik niet de 6 maanden heb vol kunnen maken. En toch is het genieten, dat we beide niet meer hoeven te vechten voor een voeding.

3 thoughts on “Borstvoeding. Ik geef het op”

  1. Je kunt het ook anders zien: ik heb het 5 maanden volgehouden! Snap je frustratie wel hoor, je hebt toch een streven en dat red je dan niet. Maar rust is ook heel belangrijk 😊 Hoop dat dit achteraf de goede keuze bleek!

    Like

    1. Ik ben nu een paar dagen verder en ik merk nu inderdaad een verschil. Ik en de kleine zijn een stuk meer ontspannen. Denk misschien dat ik zelfs iets teveel heb geprobeerd.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s