mama

Wat gaat het snel

Een cliché. Iedereen vertelt het je in de eerste maanden. Je zit met zo’n kleintje op je armen en je fantaseert wat voor kindje het gaat worden. Hoe je band wordt met je kind en hoe het zijn stem zal klinken als hij mama zegt. Natuurlijk vertelt iedereen dat je moet genieten van het moment, maar toch bleef ik vooruit kijken.

Ik fantaseerde over hoe leuk het allemaal zou zijn en wat mijn kind allemaal zou doen. Hoe wordt die kleine knul die met z’n eigen handjes zit te spelen, wat voor boefje wordt het als het nu al z’n sokken uit gaat trekken. Wat zit er achter die glinsterende oogjes en wat wilt hij zeggen met de brabbelgeluidjes.
Zo dacht ik ook over zijn grote broer toen hij nog klein was. Als ik dit dan uitsprak kreeg ik vaak de reactie “geniet er nou van, het gaat allemaal zo snel”. En inderdaad gaat het snel.

 

IMG_0760
Net een dag uit, was er nog zoveel waar ik naar uitkeek

 

Eigenlijk gaat het sneller dan ik het kan bevatten. Zo was mijn jongste voor m’n gevoel vorige week nog een baby die niets kon. Nu is hij een beer van een baby die al van alles aan het uitproberen is. Zijn grote broer sprak nog geen woord op zijn eerste verjaardag en probeert nu al zinnen van 3 of 4 woorden te formuleren. Allemaal super leuk, maar het gaat zo snel.

Af en toe voelt het alsof de tijd door m’n vingers glipt. Ik kan het niet meer bevatten hoe snel het gaat. Waar ik nog maar net gewend ben aan de woorden die grote broer, kan hij nu zichzelf al heel goed duidelijk maken. Hij maakt grapjes en begint verbanden te zien. Hierdoor begrijpt hij mij ook beter. Het begint al echt een grote jongen te worden

 

IMG_0220
Samen met ons hondje. Helaas is deze dame er niet meer bij

 

Nu het zonnetje weer flink aan het schijnen is denk ik vaak terug aan de dag dat ik moeder werd (eigenlijk de dag ervoor). Ik liep buiten, niet rekening gehouden met het weer. Met een lange spijkerbroek en een dun jasje liep ik naar buiten. Nog even wat in de winkel halen. Ik had de hele ochtend al last van harde buiken, maar ik moest naar buiten. Buiten besefte ik dat het veel warmer was dan in mijn goed geïsoleerde flatje. Bloedheet was het eigenlijk en samen met m’n hondje sjokte ik langzaam naar de winkel. In de winkel werden de harde buiken erger en moest ik er even stil van staan. Op weg naar huis besefte ik dat de weeën waren begonnen en om de zoveel meter stond ik de weeën weg te puffen.

Nu bijna twee jaar later zie ik m’n jongen de wereld steeds wat verder ontdekken. Hij vindt het heerlijk dat hij in dit weer zoveel met water mag spelen en met zijn eigen plantenspuit gaat hij heel de tuin door. Stiekem mama nat spuiten natuurlijk, want hij weet dat ze dat niet leuk vindt.

 

snel
In de tuin zijn zoveel nieuwe dingen te ontdekken.

 

Wie had 2 jaar geleden gedacht dat ik nu naar zo’n super leuk ventje zou kijken. Dat hij al zoveel kan en zoveel doet. Wie had er twee jaar geleden gedacht, dat dat kleine mannetje al grote broer zou zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s