mama, persoonlijk

Bevallen met een ruggenprik

Steeds meer vrouwen lijken er bewust voor te kiezen om te bevallen met een ruggenprik. Het aantal vrouwen dat de afgelopen jaren met een ruggenprik is bevallen is flink gestegen. Je hoort vele nadelen van het gebruik van een ruggenprik. Zo kan er een daling zijn in de bloeddruk, de vrouw kan last krijgen van jeuk en van hoofdpijn. Ook zou het de verlengde ontsluitingsduur bezorgen en zou de persfase verlengd worden met een kwartier. Beide van mijn kinderen zijn met een ruggenprik geboren. Wat is mijn ervaring hiermee geweest?

Ikzelf vond het krijgen van een ruggenprik erg spannend. Er kleven toch een aantal nadelen aan en hoe zit dat met mogelijk blijvende complicaties. Bij het gesprek met de anesthesist werd dit laatste al snel opgehelderd. De blijvende complicaties zijn nihil. Er is een zeer kleine kans dat je blijvende klachten overhoudt en dit was in het ziekenhuis zelfs nog nooit voorgevallen.

Met mijn hartafwijking zal een bevalling niet gemakkelijk zijn. Ik heb de kans eerder uitgeput te raken, wat de kans op een keizersnede vergroot. Omdat ze dit juist wilde voorkomen, werd een heel plan opgesteld. Ik zou ASAP een ruggenprik krijgen. Mijn eerste zoon zou geboren worden met een vacuumpomp.

p1120603-e1496690957407.jpg

Ik wilde het natuurlijk

Ik vond het erg jammer dat ik het niet de natuurlijke manier van bevallen zou meemaken. Na vele gesprekken met de gyneacoloog en cardioloog is er besloten dat ik de ruggenprik op verzoek kon krijgen. Na een aantal uur flinke weeën heb ik om de ruggenprik gevraagd en hierna nam de ontsluitingsfase flinke vaart. Het vreemde was dat ik nog wel gevoel in mijn benen had. Ik had het idee dat ik nog kon rondwandelen, maar dat mocht natuurlijk niet meer. De pijn en kou kon ik niet meer ervaren. Een icepack wordt gebruikt om te testen of de ruggenprik op de juiste plek is gezet. Ze leggen deze eerst in je nek. Koud natuurlijk. Vervolgens testen ze steeds wat lager, tot je op een gegeven moment niet meer de kou voelt. Je voelt nog wel de druk op je huid, alsof er een vinger op wordt gedrukt, maar geen kou.

De weeën voelde ik minimaal. Soms voelde ik wat druk, wat ik langzaam steeds meer als pijn ging ervaren. Dit was het moment dat ik een beetje pijnstilling bij spoot, om vervolgens weer een tijdje verder te kunnen. Als enige bijwerking heb ik last gehad van jeuk. Erg vervelend en ook geen mogelijkheid om te krabben, omdat het verdoofd is. Je voelt dus wel de jeuk, maar niet het krabben….Frustratie!

Er was afgesproken dat ik zou bevallen met behulp van een vacuuumpomp. Ik zou zelf niet hoeven persen, maar wilde dit graag meemaken. 1 keer mocht ik voor de vorm persen. Dit was heel moeilijk omdat ik geen persweeën voelde. Ik wist niet wanneer ik moest gaan persen en of ik voldoende kracht zette. Hierna werd direct de pomp er al bij gepakt om mijn kindje te halen.

p1120588.jpg

De tweede bevalling

De tweede bevalling was heel anders. Er was weer afgesproken dat ik op verzoek een ruggenprik zou krijgen. Dit was echter niet goed genoteerd en na een lange discussie werd toch de anesthesist opgeroepen. Toen de prik eenmaal zat, wist ik niet waar ik zo moeilijk over deed. Heerlijk dat je geen last hebt van de pijntjes. Aangezien ik het laatste deel van de zwangerschap chronische jeuk had, viel het niet op of ik meer of minder jeuk had. Ik was al redelijk gewend aan dit gevoel (al blijft het vervelend). Wel had ik een doffer gevoel en het bed waar ik op lag was minder comfortabel, waardoor ik wel last kreeg van mijn benen en zitvlak. Verder hoefde ik niet te drukken voor extra pijnstilling. De eerste prik was voldoende om me de nacht door te helpen.

Net als de eerste keer, werd na het zetten van de ruggenprik de ontsluitingsfase versneld. Binnen no time had ik voldoende ontsluiting.
Een tweede bevalling gaat vaak makkelijker (dit is helaas geen garantie, dus reken je niet rijk). Hierdoor werd er een ander beleid opgesteld. Dit keer zou er geprobeerd worden of ik zelf het kind geboren kon laten worden. De vacuumpomp werd nu alleen laagdrempelig ingezet.

p1120597.jpg

Opeens ging het snel

Om 6u dacht ik een paar centimeter verder te zijn. “Ik denk dat ik op 6 cm zit” schreef ik naar mijn moeder. “Ik denk dat de persweeen zijn begonnen” stuurde ik er 5 minuten later achteraan. En inderdaad zat ik op voldoende ontsluiting.

De ruggenprik begon minder zijn werk te doen, waardoor ik meer pijn begon te voelen en pijnstilling bij moest drukken. Deze was vermoedelijk niet optimaal ingewerkt toen het persen kon beginnen, aangezien de bevalling snel op gang kwam. Ik voelde deze keer duidelijk wanneer de persweeen kwamen en na de eerste keer persen, onder het mom van “even wennen hoe het voelt”, begon de persdrang mijn lichaam over te nemen. De kracht die mijn lichaam op dat moment uitvoerde kan je van tevoren niet voorstellen. Dat kan je niet van verhaaltjes van het internet afhalen en ik ga dat nu ook niet proberen te beschrijven.

Ik ben heel blij dat ik het heb mee mogen maken. Het was een hele bijzondere en mooie ervaring. Wil je mijn hele bevallingsverhaal lezen, dan kan je deze hier vinden.

Wil(de) jij met een ruggenprik bevallen? Wat zijn voor jou de pros en cons?

1 thought on “Bevallen met een ruggenprik”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s