mama

Twee broertjes

Met de komst van een nieuwe baby in ons gezin heb ik mijn oudste zoon proberen voor te bereiden, door er veel met hem over te praten. Ik liet filmpjes zien van babies, zette zijn knuffel in om de rituelen van de baby te laten zien en als er en bij het zien van een baby zei ik weer tegen hem dat er ook een baby in mama d’r buik zat. Meneer was anderhalf met de komst van zijn kleine broertje. Of hij echt iets aan de voorbereiding heeft gehad betwijfel ik, maar hoe is het nu tussen de jongens?

De jongste is nu 8 maanden. Hij draait al goed mee in het gezin. Hij doet het sowieso heel goed. Als trotse moeder wil ik natuurlijk erg graag zeggen dat hij al heel veel kan. Hij schuifelt het hele huis door en het duurt niet lang meer voor hij zich optrekt. Zijn grote broer vindt hij fantastisch. Met glinsteroogjes kijkt hij hoe zijn broer aan het spelen is en ook begint hij zijn broer al te immiteren. Hij pakt hetzelfde speelgoed en tijgert in de richting waar zijn broer heen gaat. Al sinds het begin is hij onder de indruk als zijn grote broer huilt. Het komt zelde voor dat ze allebei tegelijk huilen (zelden, dus helaas niet nooit). Zodra zijn grote boer huilt richt hij zich op en worden zijn ogen nog groter dan ze al zijn, op zoek naar zijn grote boer.

Zijn grote boer houdt minder rekening met zijn kleine broertje. Voor hem was het dan ook erg wennen met de komst van de baby. De voorbereidingen hadden niet echt veel meerwaarde denk ik. De eerste ontmoeting had ik de baby in mijn armen en sabbelde hij aan mijn vinger. Grote broer vond dit maar niets. Later las ik dat het een aanrader is om je baby in zijn bedje te laten liggen als een broer of zus komt kijken.
In de beginperiode heb ik natuurlijk veel van de zorg van de baby op me genomen. Hierdoor is grote broer erg veel naar papa getrokken. Ergens vind ik dit jammer, maar voor papa vind ik het fijn dat hij zo’n goede band heeft met zijn knul. Gelukkig is de band tussen mij en de oudste gelukkig ook weer steeds sterker aan het worden.

broer

De jongens onder elkaar

In het begin had de oudste weinig contact met zijn kleinexccdcdddcddccddc broer. Hij wist niet echt wat hij erme moest. De zinnen die ik die periode heb meeste heb gezegd zijn ‘denk om je broertje’, ‘niet je broertje knijpen’ en ‘niet op je broertje gaan staan’. Tja, de baby heeft wat te voorduren gehad.
Nu nog kan de oudste erg hardhandig zijn naar zijn kleine broertje, maar zijn broertje vindt het prachtig. Iedere avond moet er geknuffeld worden. Grote broer klimt het bedje in van zijn kleine broertje (2 maanden geleden lag hij hier zelf nog in #watgaathetsnel) en laat hij zich bijna op zijn broertje vallen. Met zijn volle gewicht ligt hij op zijn broertje en knuffelt hem door zichzelf heel snel heen en weer te schudden. De eerste keer dat ik dit zag schrok ik me rot. Het schater gelach van mijn jongste was gelukkig genoeg bevestiging dat het voor beide knullen leuk was.
Tegenwoordig deelt de oudste ook verschillende dingen met zijn broertje. Hij geeft hem de autootjes die hij eigenlijk toch niet wilt of hij geeft hem een chipje van de nachoschotel (dit ging gek genoeg heel goed). Natuurlijk pakt hij ook veel dingen af. Zijn knuffel mag niet eens in de buurt liggen van zijn broertje en ook de auto waar hij mee wilt spelen wordt ruw afgepakt.

Wij proberen het het contact tussen de jongens zoveel mogelijk te stimuleren. Door de jongens samen op de bank te zetten, de oudste de fles te laten geven en hem te laten helpen in de verzorging (doekje pakken of te helpen met wassen). Dit moet natuurlijk niet geforceerd worden, anders gaat hij het vervelend vinden. Als grote broer aangeeft dat hij het niet wilt, laten we het zo.

Kleine broer vindt het leuk om de speelgoed van zijn grote broer te ontdekken. Vaak gaat dit wel goed, maar als ik zie dat grote broer het vervelend vind, geef ik iets wat van de jongste is. Hierdoor is er een duidelijke scheiding wie waarmee mag spelen. Als de oudste niet wilt dat er met zijn speelgoed gespeeld wordt door zijn grote broer vind ik dit niet meer dan logisch. Hij heeft echter niets te zeggen over het speelgoed van zijn kleine broertje.

Grote broer is heel erg zijn grenzen aan het opzoeken. Hij probeert steeds een stapje verder te gaan. Kijk of hij op het handje van zijn broertje kan staan. Waar hij normaal gesproken een waarschuwing krijgt voor hij straf krijgt, gaat hij bij het doen van pijn direct naar de gang. Tegenwoordig begint hij het te beseffen en zegt hij ook sorry tegen zijn broertje en geeft hem een dikke knuffel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s