persoonlijk

Privacy als mamablogger

“Dan sta je met je gezicht op internet.” “Iedereen kan je verhalen lezen en iedereen weet je diepste geheimen.” “Vind je dat niet eng voor je kinderen?” “Ben je niet bang voor je privacy?”

Toen ik begon met bloggen was ik totaal niet van plan om mijn gezicht te laten zien. Ik vond het doodeng dat iedereen zag wie ik was. Zelfs mijn eigen naam in mijn domeinnaam vond ik eng. In de loop der tijd heb ik gemerkt dat het fijn is om te weten van wie je de verhalen leest. Ik vind het prettig dat ik een gezicht van een persoon ken. Dat ik weet wie ze zijn. Het is moeilijk om iemand z’n persoonlijke verhaal te lezen zonder dat je weet om wie het gaat. Zo werkt het in ieder geval bij mij. Ik probeer op mijn blog dingen toe te passen, die ik bij andere als prettig heb ervaren. Daarbij komt dus ook het stukje ‘delen wie je bent’.

Mijn eigen ding delen.

Het was een enorme drempel waar ik overheen moest, maar het is eigenlijk helemaal niet eng. Beter zelfs, het heeft me wat sterker gemaakt. Door te schrijven over mijn persoonlijke dingen ben ik beter gaan begrijpen wie ik zelf ben. Door een verhaal van een situatie te maken moet ik regelmatig dieper over de dingen nadenken dan ik in het dagelijks leven zou doen. Bij het invullen van een simpele tag kwam de vraag “waar word je gelukkig van”. Een vraag die ik vroeger met moeite kon beantwoorden. Ik had wel dingen die me blij of tevreden maakte, maar gelukkig? Nu besefte ik dat ik over het algemeen gelukkig ben. Ik ben gelukkig met mijn gezin, ik ben gelukkig met waar we wonen, ik ben gelukkig met de stappen die ik in het leven heb gemaakt. Het besef dat ik gelukkig was, had ik niet eerder zo sterk beseft.

Het delen van mijn eigen foto was ook een enorme drempel, maar inmiddels ben ik daar overheen. Het is niet meer vreemd om je eigen foto te delen via facebook of andere kanalen van social media. Waarom zou het dan vreemd zijn als ik op mijn eigen blog mijn eigen foto zou zetten. Inmiddels is het maken van selfies mij niet meer vreemd en knal ik deze met gemak op mijn blog. Zo deelde ik deze shameless-selfie in mijn artikel over social media.

social04

En het gezin?

Mijn man vind het geen prettig idee dat de kinderen op het internet komen. Een foto kan je er nooit meer afhalen en je weet niet hoe ze dat in de toekomst gaan vinden. Hoewel ik nooit foto’s van ze zal plaatsen waar ze in de toekomst last van kunnen hebben, kan ik begrijpen dat ze rond de pubertijd het niet leuk vinden als die schattige babyfoto’s van ze op internet staan. Wij hebben de keus gemaakt om de kinderen niet herkenbaar in beeld te brengen. Een foto van de achterkant kan geen kwaad, maar hun gezicht willen we liever niet laten zien. Je moet me maar geloven op mijn woord, dat het super schattige en knappe jongens zijn. Hihi.

Mijn man zal je ook niet zomaar voorbij zien komen op mijn blog. In zijn beroep als arts komt hij veel mensen tegen. Ik zou niet willen dat mijn keuze om een blog te beginnen invloed kan hebben op zijn werk. Ook houd ik rekening met mijn eigen werk. Ik werk in de zorg, waar ik dus veel te maken heb met mensen. Om de privacy van deze mensen te waarborgen, zal ik mij niet over mijn werk uitlaten.

3x verliefd. Happy valentine everybody

A post shared by Racehel Leeft (@rachel_leeft) on

Volg je mij al via instagram! Daar zie je ook af en toe leuke foto’s voorbij komen!

Ik heb een persoonlijke mamablog. Ik vertel over hoe mijn leven eruit ziet met mijn kinderen, hoe ik het ervaar om moeder te zijn en welke andere dingen ik in mijn leven tegenkom. In het afgelopen half jaar dat ik blog, heb ik veel moeten zoeken wat ik vertel en laat zien. Ik ben blij dat mijn man er stellig in is hoeveel ik van de kinderen laat zien. Zo zal ik nooit perongeluk hun grens over gaan.

Hoe bewaar jij de privacy op het internet?

3 thoughts on “Privacy als mamablogger”

  1. Met foto’s moet je inderdaad erg uitkijken. Ondanks dat ik het in de gaten houd, kwam ik laatst met googelen een foto van mijn kids tegen, die ik liever alleen op mijn blog laat zien. Gelijk verwijdert. Alle afbeeldingen zijn immers ook in de zoekmachines te zien.

    Liked by 1 persoon

    1. Afbeeldigen verspreiden zich inderdaad sneller over het web dan je erg in hebt. En voor je het weet wordt het ergens voor gebruikt. Hoe onschuldig dat ook lijkt wil ik niet dat dat met mijn kinderen gebeurt.

      Liked by 1 persoon

      1. Klopt en het kan gewoon aan de andere kant van de wereld zijn. Kom je er nooit achter. Jammer dat de wereld zo in elkaar steekt. Goed dat je er op let! 🙂

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s