mama

10 dingen die ik NIET mis aan zwanger zijn

Een zwangerschap is mooi. Het is een magische gebeurtenis dat er in je buik een kleim hummeltje groeit die je binnen een aantal maanden in je armen mag sluiten. Mensen om je heen hoor je zeggen dat je straalt en dat je zo’n mooi buikje hebt. Als ze vragen hoe het met je gaat zeg je natuurlijk “geweldig”. Het is ook geweldig om een nieuw leven te verwachten.
Maar wat je niet vertelt zijn alle kwaaltjes van je zwangerschap.

Vorige week kon je op mijn blog tien dingen lezen die ik mis van het zwanger zijn. Natuurlijk is er ook een andere kant van dit verhaal. Hier zijn 10 punten die ik niet mis van het zwanger zijn.

Moeheid

Vanaf het begin van de zwangerschap merkte ik dat mijn energie een stuk minder was dan gebruikelijk. Het is een vreemde moeheid. Normaal voel je je, na een nacht goed slapen of een dutje op de bank, een stuk beter. De moeheid tijdens mijn zwangerschap was zo extreem dat ik de hele dag wilde slapen, maar me nooit uitgerust voelde. Bij de tweede zwangerschap was het zo erg dat ik tussen de middag het liefst een uurtje ging liggen en dan nog om 9 uur ’s avonds al naar bed wilde. Na de bevalling was dit bijna direct verdwenen.

Kortademigheid

Aan het eind van de zwangerschap kan je verwachten dat je kortademig wordt, omdat de baby in de weg ligt. Je longen worden verdrukt en je kan moeilijker ademhalen. Wat ik niet had verwacht, was dat ik al vrij snel in het begin van de zwangerschap kortademig was. Onder invloed van hormonen krijgt je lichaam het seintje meer zuurstof nodig te hebben en ga je sneller ademen. Ook neemt het bloedvolume toe. Soms wel tot 50%. Deze toename ontstaat vooral door vocht en niet de rode bloedcellen die de zuurstof kunnen vervoeren, waardoor je het gevoel kan krijgen kortademig te zijn.

Dit alles zorgde ervoor dat ik in week 18 mijn werk in de zorg niet meer naar behoren kon uitvoeren. Een trap oplopen was te zwaar geworde. Ik kon gelukkig nog wel vervangend kantoorwerk uitvoeren, maar zelfs als je de hele dag op een stoel zit verdwijnt de kortademigheid niet.

ziek zijn

Mijn imuunsysteem neemt een duik het diepe in als ik zwanger ben. Ik ben de jaren voor de zwangerschappen weinig ziek geweest. Af en toe een verkoudheid, maar alle buikgriepjes gingen aan mij voorbij. En toen kwam de zwangerschap. Ik hing niet boven de pot omdat ik ochtendmisselijkheid had, maar omdat ik de ene na de andere griep te pakken heb. Dit was ook nog sterk aanwezig toen ik borstvoeding gaf. Ik merk nu pas (9 maanden na de bevalling en 4 maanden na het stoppen van de borstvoeding) dat ik minder heftig ziek ben dan tijdens de zwangerschap.

geen alcohol

Er wordt geadviseerd om helemaal geen alcohol te drinken. Met de eerste heb ik me daar netjes aan gehouden. Geen druppel kwam er langs mijn lippen. Ik was natuurlijk altijd de bob en mijn man vond het heerlijk. Ik heb er tijdens de eerste zwangerschap weinig moeite mee gehad. Bij zwangerschap nummer twee had ik er opeens veel meer moeite mee. Geen lekker biertje op een terrasje in de zomer of ’s avonds een wijntje. Bij de AH vond ik Nanny State van Brewdog. Een biertje met 0,5% alcohol. Met een practisch alcohol vrij biertje met een heerlijke smaak kon ik weer af en toe meegenieten van de zomerse momentjes.

Plassen

Nee, ik had geen last van continue naar de wc moeten rennen. Ik had wel continue aandrang om te plassen, maar dit kon ik op een gegeven moment negeren.

Waar ik meer last van had, was het verslappen van de bekkenbodemspieren. Dit was ook het eerste waardoor ik dacht dat ik zwanger was van de tweede. Een keertje niezen is niet meer veilig en te lang aandrang tot plassen negeren kan resulteren in een natte broek. Je spieren zijn zich al aan het klaarmaken voor de bevalling en maken ruimte voor de doorgang van het kind. Als bijkomend nadeel is dan dat je je plas ook niet meer zo goed kan ophouden. Zelfs niet bij een simpele nies- of hoestbui.

baby voelen

Vorige week schreef ik dat ik het heerlijk vond om mijn kindje te voelen. De kleine schopjes zijn zo fijn en het is heerlijk om de eerste bewegingen van je kind te voelen. Na een aantal maanden wordt je kind groot en heeft het nog weinig ruimte. Onze oudste knul heeft een paar weken met zijn voetjes tegen mijn ribben gezeten. Aan het eind van de zwangerschap waren mijn ribben helemaal beurs. Nummer twee had meer iets weg van een danser. Met grote bewegingen gooide hij zijn armpjes en beentjes overal naartoe. Dit ging niet in soepele bewegingen, maar het was altijd heel abrubt. Ook kon hij niet stil liggen. Altijd was hij aan het bewegen. Het was zelfs zo erg dat ik bang was dat hij iets mankeerde.

Nu de kinderen wat groter zijn zie ik dit gedrag nog steeds. De oudste presteert het nog om mij bont en blauw te schoppen met zijn benen. Altijd drapeert hij deze over iemand heen als hij lekker ligt. De jongste is nog altijd even bewegelijk. Hij draait zich heel snel met een grote beweging als hij achter zich iets hoort. Soms zo abrubt dat ik hem bijna uit mijn armen laat vallen.

Dikke buik

Ook dit puntje kan je op het lijstje van vorige week terugvinden. Een dikke buik hebben en met deze pronken als je zwanger bent is heerlijk. De fase voor en na het moment dat je buikje mooi rond is, is hetgeen wat ik nu wil benoemen. In de beginfase zie je al veel veranderen aan je figuur. Mijn taille was al snel verdwenen, waardoor je er minder slank uit ziet, ondanks dat je buik nog niet groeit of je in gewicht ben aangekomen. In de laatste periode van je zwangerschap kan je buik ook behoorlijk in de weg zitten. Je wil niet weten hoeveel deurposten ik heb geraakt met mijn buik. Ook groeide hij explosief in de laatste weken, waardoor dat nogeens versterkt werd.

werk

Pinguinloopje

Had ik al gezegd dat je bekkenbodemspieren verslappen? Dit zorgt er niet alleen voor dat je met je benen gekruisd moet niezen en af en toe naar de wc moet rennen, maar ook je houding verandert. Je heupen lijken een stuk breder uit elkaar te staan en daar ga je ook naar lopen. Ik heb al een paar keer aan iemands loopje gezien dat zij zwanger is. Het ziet er niet alleen gek uit, maar je gewrichten zijn dit ook niet gewend, dus had ik behoorlijk last van de gewrichten in mijn benen en mijn rug.

Pelvis druk

In de laatste weken daalt je kindje in. Mijn kinderen waren rond 34 weken al ingedaald. Na enige tijd begin je deze druk te voelen in je pelvis. Dit is zo’n puntje “what they never tell you about…” Hoewel het niet een extreme pijn is of het je belemmerd in je dagelijks leven is het een erg vervelend gevoel om daar een continuë druk te hebben. Het vijfde puntje wordt daardoor een groter probleem, want met een kind dat op je blaas drukt is een ongelukje nu nog sneller te verwachten.

Wachten

En dan het wachten. Een zwangerschap duurt eigenlijk 3 maanden te lang. De laatste maanden is het echt uitzitten en wil je eindelijk je kindje ontmoeten. Hoewel het verwachten van een kindje heerlijk is, is het wachten op de daadwerkelijke bevaldatum een kriem. Het niet weten van de precieze datum zorgde ervoor dat ik vanaf week 36 elk pijntje ging zien als startende bevalling. Met vele harde buiken heb ik dus dagen met mijn timer in mijn hand gezeten om te zien of de harde buiken regelmatig waren. Het duurde uiteindelijk tot de laatste week voor de uitgerekende datum. Al dat wachten werd gelukkig twee keer beloond met een heerlijk kereltje.

Wat zal jij niet missen van je zwangerschap?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s