mama, persoonlijk

Weekly Diary #12 – Het zijn kleine snotneusjes

Vorige week was ik nog een feest aan het voorbereiden en deze week was ik alleen maar bezig met het troosten van zieke jongentjes. Tot meer ben ik op zo’n moment ook niet in staat. Als ik uit wanhoop de kinderen op bed leg, in de hoop dat ze zichzelf in slaap huilen, zit ik op het puntje van mijn stoel. Nagelbijtent hoop ik dat ze vanzelf in slaap vallen.

Heel veel spannende dingen zijn er dus niet gebeurd, waardoor ik niet veel foto’s heb. Ach, zulke weken horen er ook bij. Gelukkig is Sinterklaas weer in het land en dat maakt een hoop goed.

Zondag

The day after. Gister de verjaardag gevierd van de jongste. Nu ben ik helemaal baby-af. Het voordeel van the day after is, dat je kan ontbijten met cake! Heel gezond, dus ter compensatie en banaantje. Een kopje thee met honing voor de keelpijn. Het griepje heeft ons huis goed bereikt, als zelfs ik klachten krijg.

ontbijt

Maandag

We zijn nog een beetje hangerig vandaag. Ik krijg niets gedaan en besluit neer te ploffen op de bank. Het voordeel van zieke knullen is, dat ze heel knuffelbaar zijn. Stiekem geniet ik van het momentje dat de oudste knul lekker op schoot kruipt.

op schoot

Dinsdag

We lijken allemaal wat opgeknapt te zijn. De jongens zijn weer vrolijk en ook ik heb nergens meer last van. De kinderen spelen met de sjaals en als we dik zijn aangekleed gaan we met z’n alle naar buiten. Koud dat het was! De winter is echt in aantocht. Natuurlijk smijt de oudste zijn sjaal gelijk weg, maar ik doe er voorlopig geen afstand van.

Later op de middag blijken we toch niet zo fit. De jongens zijn nog steeds beroerd en zijn de hele dag hangerig en huilerig.

wandelen

Woensdag

We zitten de hele week al binnen en bij mij komen de muren een beetje op me af. Ook komt manlief uit zijn nachtdienst en hoopt wat rust te kunnen krijgen. Wat beter dan met twee kindjes naar de IKEA te gaan. Eigenlijk net een grote binnenspeeltuin. Toegang is gratis en je kan er nog (redelijk) lekker eten.

Eerlijk gezegd had ik verwacht dat het een drama zou worden, maar het ging super goed. Het eerste uur zijn we langs alle kamertje gelopen. De oudste was ik eventjes kwijt, maar dat was het enige drama (al was mijn wereld bijna vergaan). Totaan het eten hebben ze heerlijk gespeeld. Erna moest ik opschieten want de mannen waren het zat.

Na een klein bedrag betaald te hebben (ook voor het eerst) konden we snel naar de auto en nog voor de we de parkeergarage uit reden sliepen de mannen.

kind in ikea

Donderdag

Oke, wat ik zei dat de jongens aan de beterende hand waren kun je vergeten. Snotjongens zijn het onderhand geworden, met een heel vervelend hoestje. De oudste heeft last van een buikgriepje en de oudste hoest zichzelf wakker en kan niet meer slapen door de keelpijn. Bij elk kuchtje sta ik stijf van angst of hij weer een half uur zal huilen.

De tv dient als een beetje afleiding. ‘Die met de auto’s, mama?’ Het meest vreselijkste filmpje met nog ergere muziek staat de hele dag op. Ik verlang naar de teletubbies en K3 (en daar hou ik dus absoluut niet van), voor wat variatie. Ach, als de jongens er rustig van worden geeft dat mij ook wat rust.

broertjes

Vrijdag

Vandaag gaat de oudste weer naar de peuterspeelzaal. Ik moet in de ochtend een paar uurtjes werken en dus brengt papa hem naar school. Het was een drama. Papa werd niet losgelaten en hij bleef huilen. Na een uur belde de school toch maar op om hem te halen. Gelukkig ging hij vlak erna spelen en papa besloot hem toch niet op te halen.

Ik mocht hem snel genoeg na thuiskomst van mijn werk weer ophalen. Wel moest ik eerst zijn broertje wakker maken. Na een horrornacht, met heel veel hoestjes en schore huiltjes is de jongste tussen ons in komen liggen. Wij waren dus moe, maar hij ook. En nu lag hij wel lekker te slapen. Sorry jongen, maar ik laat je echt niet alleen achter.

niet wakker willen worden

Zaterdag

Welkom Sinterklaasje. Ik ben echt fan van dit feest en ik weet niet wie meer enthousiast was over de intocht Sinterklaas. De jongste is thuis gebleven met papa, aangezien hij het echt goed te pakken had. De oudste wilde gelukkig wel mee.

Diep onder de indruk zag hij hoe de grote boot de haven in kwam varen. Nooit wil hij lang op mijn armen zitten, maar nu bewoog hij geen spier. De mensen, de grote boot, de pieten. Alles vond hij zo bijzonder. Het vragen om kruidnootjes was natuurlijk nog doodeng. De Sint wilde hij graag zien, maar dan wel op gepaste afstand.

intocht sinterklaas

Na het hele grote feest, nog even warme chocolademelk bij mijn zus drinken en meneer lekker spelen met zijn nichtjes. Als je hem zo bezig ziet, zou je niet verwachten dat hij ziek is. Toch valt hij in de auto direct in slaap, met zijn autootje in zijn hand. Tja, als je de hele ochtend met meisjesspeelgoed speelt, ben je maar wat blij als je je eigen auto’s weer ziet.

slapen in de auto

Dank je voor het lezen. Ik hoop dat het griepje jouw huis nog niet heeft bereikt. Wat doe jij op het moment dat je kindje ziek is?

 

1 thought on “Weekly Diary #12 – Het zijn kleine snotneusjes”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s