persoonlijk

Mijn jaar – 2017

Wat gaat het toch snel. In mijn beleving is het nog maar net 2017. Toch is er veel gebeurd afgelopen jaar en hebben we veel mooie herinneringen gemaakt. In dit artikel kijk ik terug op het afgelopen jaar.

Gezin

2016 was een bewogen jaar. Zwangerschap, huis verkocht, tijdelijk bij mijn ouders wonen en ons nieuwe huis betrekken. Het was heftig en ik had gedacht dat 2017 een rustig jaar zou worden. Maar dan zijn er nog die twee drukke jongens van ons.

De oudste is al van jongs af aan een hand vol geweest, maar ook zijn broertje kan er wat van. Al snel leerde hij dat hij dingen zelf kon en met 4,5 maanden lag hij al op zijn buik om alles, wat binnen handbereik lag, beet te pakken.

Onderhand staan de twee broers naast elkaar, om elkaars speelgoed af te pakken. Ze zijn allebei dol op auto’s en brommen met hun auto’s over alle oppervlaktes en randjes het huis door. Wat broer heeft is natuurlijk net zo interessant. Grote broer vindt het niet altijd leuk als kleine broer met zijn spullen (of waarvan hij denkt dat het van hem is) speelt. Het getier en gekrijs is dan vaak ook luidkeels door het huis te horen.

 

tweeling
Ik smelt nog steeds van deze foto

 

Gelukkig vloeit ook een hoop liefde door datzelfde huis. Hoewel het samenspelen nog een ingewikkeld begrip is, zoeken ze elkaar steeds meer op. Zolang er geen auto’s in het spel zijn, kunnen ze heel veel lol hebben met elkaar.

Bloggen

Het zal je misschien niet zijn ontgaan. Ik ben begonnen met bloggen. Met de geboorte van mijn tweede kind merkte ik dat ik de verhalen vast wilde leggen en dat ik wilde schrijven over mijn leven met de kinderen. Teveel ben ik vergeten van de beginperiode van mijn oudste knul. Natuurlijk hebben we de foto’s nog, maar echt de kleine details kan ik niet zo makkelijk herinneren. Door de verhalen op te schrijven kan ik teruglezen hoe het was en weer even in dat moment zijn.

 

Het verhaal van de geboorte schreef ik vanuit het kraambed. Elke paar minuten dat ik niet aan het voeden was, met de kraamzorg aan het praten, mijn eigen maaltje aan het verorberen of met de oudste aan het knuffelen was, schreef ik een paar zinnen op. De periode erna kwamen langzaam de overige artikelen naar boven en schreef ik ze in mijn computertje op.

>> Lees ook: Mijn bevalling

Met de start van het nieuwe jaar startte ik ook mijn blog. Lekker anoniem, op blogger en zeker niet teveel foto’s. Sinds die tijd heb ik een hoop geleerd en heb ik toegepast wat ik bij andere blogs zo fijn vind.

Mijn blog ging over naar wordpress en ik begon meer foto’s toe te passen op mijn blog. De verhalen worden steeds persoonlijker en minder wat ik denk wat mensen willen lezen. Het uitschrijven van een onderwerp waar ik op dat moment veel mee bezig ben, brengt mij ook veel. Voor wat achtergrondinformatie struin ik het internet af en zodoende leer ik steeds meer over deze onderwerpen, wat ik in mijn eigen leven toe kan passen.

bloggen
Met twee kleine koters is het niet altijd even makkelijk om achter de computer te duiken

Het onderhouden van een blog kost veel tijd. Tijd die ik geheel onderschat heb. Zo dacht ik dat ik het wel zou kunnen om dagelijks een blog te plaatsten. Dit was redelijk haalbaar toen de kinderen nog allebei een middagdutje deden. Langzaam begint de tijd om achter de computer te duiken schaars te worden. Momenteel post ik 3 artikelen en een weekoverzicht per week. Ik heb inspiratie genoeg en vind het soms jammer dat ik niet de tijd heb om al deze onderwerpen uit te schrijven. Ik probeer via mijn telefoon een opzetje te maken van een artikel en deze artikelen later uit te werken. Zolang ik daar tijd voor kan vinden natuurlijk.

Gelukkig zijn

Voor het eerst sinds lange tijd kijk ik gelukzalig terug op het afgelopen jaar. Een jaar waarin ik geen depressieve klachten had, terwijl ik na jaren geen medicijnen hiervoor gebruik. Nog steeds vind ik het bijzonder om echt te ervaren wat gelukkig zijn inhoudt. Dat een dipje mij niet direct angst toebrengt en dat ik weer dingen durf aan te pakken.

>> Lees ook: Gestopt met antidepressiva

 

tag03.jpg
Het wordt tijd om de voorraad antidepressiva terug te brengen naar de apotheek

 

Daarnaast heeft bloggen ook het een en ander daaraan bijgedragen. Het schrijven over mijn eigen leven, de dingen reflecteren en het teruglezen van de verhalen hebben me een hele andere kijk op mezelf gegeven. Mijn minderwaardigheidsgevoel, dat ervoor zorgde dat ik niet de stappen durfde te zetten die ik wilde zetten, wordt door mijn blog langzaam maar zeker tot een minimum gebracht.

Het doet me goed, te weten dat er mensen zijn die mijn artikelen lezen. Dat ze het leuk genoeg vinden om mijn blog te volgen. Dat de aantallen van mijn blog en ook mijn instagram langzaam groeit. Ik ben daar niet alleen zeer dankbaar voor, maar het doet meer met me, dan ik ooit had kunnen bedenken

En dan is het bijna 2018. Wat zal dat jaar mij brengen? Zal het een rustig jaar worden, zoals ik verwacht dat het gaat worden. Wat gaat er met mijn blog gebeuren, hoe zullen de jongens het komende jaar opgroeien. Een ding is zeker. Ik ga gelukkig het nieuwe jaar in!

Hoe kijk jij terug op 2017?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s