mama, persoonlijk

Ik ben vegetariër – en de kinderen dan?

Op mijn 12 besloot ik het. Out of the blue! Ik eet geen vlees meer. Zonder er over na te denken wat de consequenties zouden zijn heb ik het eten van vlees van de ene op de andere dag opgegeven. Mijn moeder deed met mij mee en vanaf die tijd werden er verschillende pannetjes gekookt bij ons thuis. Eén pan met vlees en de ander met de vegetarische burgers. Nu heb ik zelf een gezin. Hoe wordt er nu bij ons thuis gekookt?

 

Wil je de rest van mijn artikel lezen? Klik dan HIER voor de rest van het artikel op mijn nieuwe site.

2 gedachten over “Ik ben vegetariër – en de kinderen dan?”

    1. Dat is een goede vraag. Mijn kinderen stellen nog niet van die moeilijke vragen. Ik denk dat mijn antwoord zal zijn dat ik in het verleden wel vlees heb gegeten en ervoor heb gekozen geen vlees meer te eten. Niet omdat ik het niet lekker vind, maar omdat ik het de diertjes niet aan kan doen (eigenlijk dus de waarheid vertellen). Het eten van vlees is nu geen probleem en mijn ervaring met kinderen heeft geleerd dat groente en vlees twee totaal verschillende dingen zijn en ze het niet over één kam scheren. Ik, die iets niet op haar bord had liggen, heb al vaker kinderen weten te overtuigen toch die broccoli te proberen. Vooral zelf het goede voorbeeld geven en er eerlijk over zijn dus.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s