mama, persoonlijk

Ik ben vegetariër – en de kinderen dan?

Op mijn 12 besloot ik het. Out of the blue! Ik eet geen vlees meer. Zonder er over na te denken wat de consequenties zouden zijn heb ik het eten van vlees van de ene op de andere dag opgegeven. Mijn moeder deed met mij mee en vanaf die tijd werden er verschillende pannetjes gekookt bij ons thuis. Eén pan met vlees en de ander met de vegetarische burgers. Nu heb ik zelf een gezin. Hoe wordt er nu bij ons thuis gekookt? Doorgaan met lezen “Ik ben vegetariër – en de kinderen dan?”

Advertenties
mama, persoonlijk

Weekly Diary #12 – Het zijn kleine snotneusjes

Vorige week was ik nog een feest aan het voorbereiden en deze week was ik alleen maar bezig met het troosten van zieke jongentjes. Tot meer ben ik op zo’n moment ook niet in staat. Als ik uit wanhoop de kinderen op bed leg, in de hoop dat ze zichzelf in slaap huilen, zit ik op het puntje van mijn stoel. Nagelbijtent hoop ik dat ze vanzelf in slaap vallen. Doorgaan met lezen “Weekly Diary #12 – Het zijn kleine snotneusjes”

mama

Is het een tweeling? Waarin mijn knullen op elkaar lijken

Is het een tweeling? Deze vraag heb ik in de afgelopen maanden al twee keer gehad. Mijn jongens zitten niet in een tweelingwagen, ik trek ze niet dezelfde kleertjes aan en ze zijn totaal anders. Je ziet toch meteen dat het geen tweeling is! Toch? Doorgaan met lezen “Is het een tweeling? Waarin mijn knullen op elkaar lijken”

mama

Twee verschillende knullen

Dat broers en zussen in elkaar kunnen verschillen is logisch. Toch had ik de naïeve gedachte dat mijn jongens iets van elkaar weg zouden hebben. Nu de jongste een half jaar is en de oudste bijna twee heb ik alleen nog maar contrasten gezien. Hier een aantal dingen waarin mijn jongens veel van elkaar verschillen. Doorgaan met lezen “Twee verschillende knullen”

Geen categorie

Mijn bevalling

Zwanger zijn ben ik niet heel dol op. Hoewel er nooit complicaties zijn geweest vond ik het altijd erg zwaar en was ik flink aan het klagen. Toen ik dus zwanger werd van de 2e hoopte ik dat de bevalling zich snel zou aandienen.
In week 36 begonnen de voorweeën. Helaas alleen voorweeën, want met alle krampen en pijntjes was er geen bevalling die zich aandiende. Zo kwam en ging ook week 37 en week 38. Van m’n eerste zoon ben ik bevallen met 39 weken en 1 dag. Ook dit verstreek en ik moest blijven wachten. Ik had de hoop al opgegeven dat het voor de 40 weken geboren zou worden en een afspraak was zelfs al gepland om me bij 41 weken in te leiden.

Doorgaan met lezen “Mijn bevalling”